Παρασκευή 9 Μαΐου 2014

Σίσσυ Δουτσίου, Αγάπη μου Αγάπη μου


(artwork by Vania Comoretti)
Αγάπη μου
Το σώμα γερνάει
Η φωνή αγριεύει
Μα το ζουμί παραμένει ίδιο
Η κάβλα παραμένει ίδια
Θέλω να κρατήσει η αγάπη μας για πάντα
Δεν θέλω να πεθάνεις
Θέλω να σε κρατήσω για πάντα στην αγκαλιά μου
Το ξέρω πως είναι αδύνατον
Πως μια μέρα θα χαθείς μέσα στα σύννεφα μακριά μου
Μακριά από όλους
Σε αγαπώ
Αγαπώ τα μάτια σου
Το υπέροχο βλέμμα σου
Δε θέλω να σε χάσω στο άπειρο της αιωνιότητας
Είμαι η πιστή σου ερωμένη
Η πρόθυμη ερωμένη σου για πάντα
Ένα πανέμορφο τέρας είναι ο θάνατος
Που αφήνει πίσω του αναμνήσεις
Εικόνες και ήχους
Ημέρες αφιερωμένες στους ανθρώπους που αγαπάμε
Σε αγαπώ

(από την ποιητική συλλογή "ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΑΙΔΟΥΣ")


Τάκης Σινόπουλος, Εσύ και το ποίημα

(artwork by Steven Kenny)

Έρχεσαι και ξανάρχεσαι σ΄αυτή την αίθουσα
τόσο γυμνή που σε κοιτάζουν όλοι.
Βασανίζεις τα καθίσματα σα να βασανίζεις τον ένοχο.
Σου λέω να πνίξεις μέσα σου αυτά τα άγρια πουλιά
μα εσύ τα λευτερώνεις.
Γίνεσαι μαύρη από τη λύπη σου
κι έρχεσαι εδώ.
Από καιρό έρχεσαι και ξανάρχεσαι.
Τα γόνατά σου αστράφτουν μέσα στην αίθουσα.
Σου πλένω με τα δάκρυά μου τα χέρια και τις μασχάλες.
Σου πλένω τα πόδια ως τα βουνά.
Σου χαρίζω την πιο ζεστή φωνή μου για να ντυθείς.
Μα εσύ φεύγεις
όπως ήρθες
γυμνή
για να υπάρχει πάντα ένα ποίημα
να λέει
για σένα.


(από τη συλλογή "Η νύχτα και η αντίστιξη")

Χρήστος Αρμάνδος Γκέζος, Η μόνη βεβαιότητα


 (artwork by Demonrat Granai)


Όλα θα κριθούν στο ρίξιμο της μιας ζαριάς:
αν θα με αγαπάς και αύριο
ή θα με ξεχάσεις με το πρώτο χάραμα,
αν θα κρατάς το μπράτσο μου στην αγκαλιά σου
ή θα το έχεις πετάξει στα σκουπίδια.
Τρέμω μήπως και ξυπνήσω ένα πρωί με
το κεφάλι μου κομμένο σε φέτες
πάνω στο κομοδίνο,
μήπως είσαι ακόμα δίπλα μου
και δεν μπορώ να σε αγγίξω.
Και μετά από μερικά χρόνια, ποιος ξέρει;
Ίσως είμαστε ο ένας για τον άλλον γραμματόσημα
σε έναν φάκελο που χάθηκε στον δρόμο,
ίσως ο κόσμος αυτός να είναι ένα γιογιό
που θα ‘χει αλλάξει χέρια.
Ο χρόνος καταργεί εξ ορισμού
τις βεβαιότητες.
Μόνο έναν αφήνει σίγουρο,
να περιμένει κάτω απ’ το κρεβάτι.



(από τη συλλογή "Ανεκπλήρωτοι Φόβοι"  εκδ. ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ)

Πελαγία Μπότση, Μικρό ερωτικό

                         

(artwork by Nicoletta Greco)

στον Δημήτρη

Κι όμως δε φοβάμαι
Να πέσω εμπρός σου γονατιστή
Να χώσω τα ψυχοτρόπα δάχτυλα στο στόμα σου
Να τραβήξω τα θαυμαστικά που με χρυσοστόλισες

Και να τα ξαπλώνω μέχρι την τέλεια υποταγή μου

(αδημοσίευτο)

Διονύσιος Σολωμός, Η αγνώριστη

(«Η αγνώριστη» Κατά Σχεδιογράφημα Γ. Ιακωβίδου)

Ποια είναι τούτη
Που κατεβαίνει
Ασπροεντυμένη
Οχ το βουνό;

Τώρα που τούτη
Η κόρη φαίνεται,
Το χόρτο γένεται
Άνθι απαλό·

Κ' ευθύς ανοίγει
Τα ωραία του κάλλη,
Και το κεφάλι
Συχνοκουνεί·

Κ' ερωτεμένο,
Να μη το αφήση,
Να το πατήση,
Παρακαλεί.

Κόκκινα κι' όμορφα
Έχει τα χείλα,
Ωσάν τα φύλλα
Της ροδαριάς,

Όταν χαράζη,
Και η αυγούλα
Λεπτή βροχούλα
Στέρνει δροσιάς.

Και των μαλλιώνε της
Τ' ωραίο πλήθος
Πάνου 'ς το στήθος
Λάμπει ξανθό.

Έχουν τα μάτια της,
Οπού γελούνε,
Το χρώμα πού ναι
'Σ τον ουρανό.

Ποια είναι τούτη
Που καταβαίνει
Ασπροεντυμένη

Οχ το βουνό;


(ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ ΑΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΤΥΠΟΙΣ Π. Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΚΑΡΟΛΟΥ ΜΠΕΚ 1901)

Τρίτη 6 Μαΐου 2014

Δεν με ενδιαφέρουν όλα τα άλλα, μόνο αυτό θέλω να μάθω.........


Δεν με ενδιαφέρει τι κάνεις για να ζήσεις,
θ έ λ ω να μάθω...
Τι Πράγμα στη Ζωή σε κάνει ν'ανασαίνεις,
και αν έχεις την δύναμη να ρισκάρεις
για να βρείς της καρδιάς τα ό ν ε ι ρ α.
 
Δεν με ενδιαφέρει πόσο χρονών είσαι.
θέλω να ξέρω
αν ακόμα μπορείς να πάρεις το ρίσκο
και να φανείς αφελής για την Α γ ά π η,
για το Ό ν ε ι ρ ο και για την περιπέτεια
του να είσαι ακόμα... ζ ω ν τ α ν ό ς.
 
Δεν θέλω να μάθω
ποιοί πλανήτες απειλούν την Σελήνη σου.
Θέλω να μάθω
αν ά γ γ ι ξ ε ς το κέντρο του π ό ν ο υ
κι αν έμεινες ακόμα α ν ο ι χ τ ό ς
μετά απ'τις απιστίες της Ζωής
ή αν έκλεισες ερμητικά την καρδιά σου
από φόβο μήπως ξαναπληγωθείς.
 
Θέλω να μάθω
αν καταφέρνεις να μ έ ν ε ι ς με τον πόνο
τον δικό μου και τον δικό σου.
 
Αν μπορείς να χορέψεις ανέμελα
και ν'αφήνεις την έκσταση να φτάσει
μέχρι την άκρη των δακτύλων
χωρίς ν'αντιδράσεις με σύνεση
ή να γίνεις ξαφνικά ρεαλιστής
ή να θυμηθείς τα ανθρώπινα όρια.
 
Δεν θέλω να μάθω
αν είναι αληθινή η ιστορία που μου διηγείσαι.
Θέλω να μάθω
αν είσαι ικανός να απογοητεύσεις τους άλλους
παραμένοντας μέσα σου α υ θ ε ντ ι κ ό ς.
 
Κι αν μπορείς ν'αντέξεις
την κατηγορία μιας απιστίας
χωρίς ν'α π α ρ ν η θ ε ί ς την ψυχή σου.
 
Θέλω να μάθω
αν είσαι π ι σ τ ό ς και άρα έ μ π ι σ τ ο ς.
 
Θέλω να μάθω
αν ξέρεις να β λ έ π ε ι ς την Ομορφιά,
ακόμα κι αν δεν είναι πάντα όμορφη,
αν είσαι ικανός να περνάς τη ζωή σου,
συντροφιά μόνο με τον ε α υ τ ό σου.
Θέλω να ξέρω
αν μπορείς να ζήσεις με το σπάσιμο
το δικό σου ή το δικό μου.
 
Δεν με ενδιαφέρει να μάθω που ζείς.
ή πόσα χρήματα έχεις,
με ενδιαφέρει αν μπορείς να ξ υ π ν ή σ ε ι ς
μετά από μια νύχτα πόνου
θλιμμένος και κομμένος στα δύο,
και να κάνεις το χ ρ έ ο ς σου για τα Π α ι δ ι ά .
 
Δεν με ενδιαφέρει
Ποιος είσαι και πώς έφτασες μέχρι εδώ.
θέλω να μάθω αν καταφέρνεις
να μ ε ί ν ε ι ς μες την φ ω τι ά μαζί μου
και να μην το σκάσεις.

 
Δεν θέλω να μάθω
τι σπούδασες με ποιόν ή πού.
Θέλω να μάθω
Τι σε κρατάει μ έ σ α σου όταν όλα σε παρατάνε.

 
Θέλω να μάθω
αν μπορείς να μένεις μόνος με τον ε α υ τ ό σου
κι αν π ρ ά γ μ α τ ι σ'αρέσει η π α ρ έ α
που έχεις στις άδειες σου στιγμές."

**************************
********
Kείμενο γραμμένο το 1890 από μια Ινδιάνα
της Tribu των Oriah .
Μεταφρ. Lunapiena

Στην Σκιά Του Ανθρώπου

Στην Σκιά Του Ανθρώπου





Διάφανη γλιστρώ
στην λεωφόρο του αναπάντεχου
Καθρέφτης σου είμαι
ανεστραμμένο είδωλο σου
Φοβάσαι τις σκιές μου
φοβήθηκα τα σκοτάδια σου
Φόρεσα ρούχο βασιλικό
πορφύρα και πετράδια
Σε ανθρώπινη κρίση δόθηκα
ιλαρό υπερθέαμα
Σαλτιμπάγκος της ψυχής
αιχμάλωτη λέαινα
Παραμορφωμένος αντικατοπτρισμός
και πόσο θλιβερό φαντάζει
το πλουμιστό το ρούχο
σ ΄ ένα τρισάθλιο κορμί _




                       Levina