Σάββατο 21 Δεκεμβρίου 2013

Αχρειότητα και νεκροφιλία

Αχρειότητα και νεκροφιλία








Ο απόλυτος κανιβαλισμός. Ο θάνατος κάτω από τα κουπόνια των προσφορών για σουπερμάρκετ. Η στιγμή που ένας νέος άνθρωπος ψυχορραγεί γίνεται πρωτοσέλιδο. Το τέλος ενός ανθρώπου κρεμασμένο στα μανταλάκια των περιπτέρων. Μια εικόνα σοκαριστική. Με τη φίλη του να τον κρατά αγκαλιά. Μέσα στα αίματα. Τα βλέμματά τους στο κενό. Εκείνος «φεύγει» κι εκείνη θα ζει για πάντα με αυτήν την εικόνα. Μια εικόνα που δημοσιεύεται μόνο για να πουλήσει. Καμία είδηση, κανένα ντοκουμέντο, καμία προσφορά στην ενημέρωση. Μόνο για το Θέ(α)μα. Το Πρώτο Θέ(α)μα. Η εμπορευματοποίηση του ανθρώπινου πόνου σε όλο της το μεγαλείο. Και αφορά αυτούς που διψάνε για αίμα. Αυτούς που στον βωμό του εύκολου κέρδους πουλάνε τα πάντα. Αυτούς που ξεπερνάνε τα όρια της ανθρωπιάς. Άγνωστη λέξη η ανθρωπιά. Άγνωστη λέξη η δεοντολογία. Άγνωστη λέξη η δημοσιογραφία. Πλούτος. Φήμη. Επιτυχία. Στο δικό τους μυαλό. Στο θλιβερό τους μυαλό….

Ακολουθεί το κείμενο του ψυχίατρου Κλεάνθη Γρίβα. Αυτούσιο. Με τον δικό του τίτλο. Τον δικό του υπότιτλο. Το προσυπογράφουμε και σας το παραθέτουμε.

Αχρειότητα και νεκροφιλία

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑΣ

Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου 2013

small intense fires...

WEDNESDAY, MARCH 25, 2009

small intense fires...



Mozarteum – Σάλτσμπουργκ
Βραδιά Μότσαρτ
Αργησα και τρέχω σαν τη Σταχτοπούτα…

Να προλάβω το χρόνο,
μην ξεκινήσει το ταξίδι του
σε ένα ονειρικό κόσμο, χωρίς εμένα

Κάθομαι αναψοκοκκινισμένη…
Και παίρνοντας μια βαθιά ανάσα,
βλέπω την αυλαία να σηκώνεται

Το παραμύθι ξεκινάει…
Έλα!





ELVIRA MADIGAN PIANO CONCERTO

Το ταξίδι στην απόλαυση ξεκινά
Παιχνίδια με τις νότες,
ερωτική πανδαισία και φλερτ
του πιάνου με το βιολί,
παράπονο του φλάουτου

EINE KLEINE NACHTMUSIC

Ναζιάρικα τα βιολιά, μας καλούν
να υψώσουμε το βλέμμα μας ψηλά,
να αφήσουμε την αίθουσα
και να πετάξουμε στη φαντασία
Ήχοι λεπτοί, ελκυστικοί,
μελωδίες ανάτασης
Allegro ρυθμός,
που σε κρατάει ζωντανό
μέχρι την τελευταία νότα

Και τέλος, η τελειότητα
στον κόσμο της μουσικής





REQUIEM!

Στο Kyrie eleison
νομίζεις πως το πνεύμα αφήνει το σώμα σου
και κατευθύνεται στα ουράνια
Rex tremendae majestatis
Γλυκειά μελωδία που εναλλάσσεται
στο Confutatis maledictis
με τον πόνο
Άγριο κυνηγητό στην ψυχή,
αισθήσεις που προσπαθούν να βρουν διέξοδο
σε μονοπάτια δύσβατα
Agnus Dei και Communio
Ανδρικές και γυναικείες φωνές,
που θαρρείς παρασύρουν τα μουσικά όργανα
σ’ ένα παιχνίδι ήχων
Και φθάνοντας στο ζενίθ τους
αποχαιρετούν τα εγκόσμια
για να μας πάρουν μαζί τους
σε μια άλλη διάσταση
Θεία μουσική!
Αργησες κι εσύ…αλλά ήταν τόσο πυκνή η ομίχλη απόψε…





my other moonlight sonata...

MONDAY, MARCH 30, 2009

my other moonlight sonata...



Δεσμώτης της αέναης κίνησης εγώ,
στροβιλίζομαι
μέσα από μια δέσμη ακτίνων

Σπασμένες σκέψεις
Θραύσματα παντού
Φτερωτές παγίδες παραμονεύουν
για να με φυλακίσουν
πάλι στην ερημιά μου

Σκαρφαλώνω
Σφίγγω τα δόντια
Προσπαθώ

Λευκά τοπία
Νεκρά τοπία
Αλυσίδες που χτυπάνε παντού
Λεπίδες που αστράφτουν στον αέρα

Η φτερωτή παγίδα
βουτάει ξαφνικά
και με <κλειδώνει>
στόχο μοναδικό

Κι ανταμώνοντας με τη μοίρα,
την παρασύρω
σ’ ένα παραλήρημα αναμνήσεων
Τη στίβω

Απόσταγμα άχρωμο όμως
Χωρίς ψυχή

Σ αγαπώ....ARMIK - SPEECHLESS

Σ αγαπώ

Σ αγαπώ

Σ αγαπώ  
***
Με Σ αγαπώ
ποτέ ξανά
Δεν άρχισα κανένα ποίημα
Αλλά δεν  ξέρω άλλη λέξη να ταιριάζει
Σ' αυτό που η καρδιά μου σου φωνάζει
Να κάνω ρίμα

Το σ αγαπώ να σου το πω
όπως κανείς δεν το 'χει πει
σαν η ζωή  να ψάχνει
την τελευταία αναπνοή

Έσκισα  της ψυχής τον ουρανό
Να βγω απ' τη φυλακή μου
Στη διάφανη τη λίμνη της ζωής
Με γραφή μου
Να καθρεφτίσω
το εγώ το εσύ το εμείς
Δίπλα στου έρωτα το βέλος
Κι ανάσαναν οι πίκρες της ζωής
Ήρθε γαλήνη της ψυχής
να ψιθυρίσει μέσα μου
Στον πόνο τέλος

Το χρόνο που 'κλεψα
Μαζί σου απ' τον καιρό
Θα ζωγραφίσω στη ματιά σου
Με το πινέλο της ψυχής
 και της δικιάς σου
Θα μοιάζει άνοιξη
ντυμένη στην πορφύρα
Που ξεκινάει τις εποχές
Αυτές που δίπλα σου
Χρυσό κι ασήμι της ψυχής
 απ' την αγάπη πήρα

Θαρρώ ετούτη τη στιγμή
Τις μοίρες μου έγραψες
ξανά απ' την αρχή
Ξανά γεννήθηκε ζωής μικρή αχτίδα
Στο χρόνο που έφυγε
 από 'σένα δώρο πήρα
Καρπό του εμείς
Αγάπης την ελπίδα

Κυλάει ο χρόνος 
μακριά μας γράφει νόμους
μα εμείς αν θες
μαζί θα πάμε σ άλλους δρόμους
ψηλά σ απάτητα βουνά
στους ουρανούς μας
μαζί θα γράψουμε
αγκαλιά νόμους δικούς μας
***
1 Ιαν 2012
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Γλυκό ζωής αμάρτημα.

Γλυκό ζωής αμάρτημα.

Γλυκό ζωής αμάρτημα.

Γλυκό ζωής αμάρτημα.
***

Ήθελα σήμερα φωτιά
βαθιά στα σωθικά μου
Να κάψει όλο τον έρωτα
κι εσύ να είσαι δικιά μου

Πέταξα πέρα τις σιωπές
μίλησα στην αγάπη
Και ήρθα θε μου να σε δω
ταξίδι δίχως δάκρυ

Στολίστηκες τον έρωτα
το πάθος νυχτικό σου
Για βράδια αξημέρωτα
με θες είπες δικό σου

Άρωμα από το σώμα σου
εικόνα η μορφή σου
Προσκύνησα σαν προσευχή
την ήβη τη δική σου

Αγγίζω κάθε σου πτυχή
γνωρίζω το σφυγμό σου
Γεύομαι κάθε σου στιγμή
τον πόθο το δικό σου

Ανάσα εγώ πνοή εσύ
στα χέρια  την αφή μας
Καυτή του έρωτα στιγμή
και η έκρηξη δική μας

Δικό μας σύμπαν ιερό
ξεκίνησαν οι νόμοι
Της ηδονής μες τον καιρό
ανοίξανε οι δρόμοι

Καλπάζει ο έρωτας ξανά
να φτάσει το ρυθμό μας
Να νοιώσει τις δονήσεις μας
ν αντέξει το σεισμό μας

Κάθε σου ψίθυρος εσύ
εγώ κάθε μου θέλω
Θε μου σ αυτή τη φυλακή
αιώνια να μένω

Ψυχή μου μάτια μου γλυκά
ζωή μου ομορφιά μου
Οι λέξεις γίναν  βογκητά
στο στήθος στην καρδιά μου

Το κάθε κύμα κόκκινο
κρασί απ' τα δυο σου χείλη
Η Αφροδίτη σου σκιρτά
στο στόμα μου να στείλει

Σταμάτησε η αναπνοή
γεύομαι της ζωής σου
Το λάγνο ανθό του έρωτα
λες κάνε με δική σου

Γλυκό ζωής αμάρτημα
άνοιξε κάθε δρόμο
Τον άγγιξα περπάτησα
κατήργησα το νόμο

Στη λόγχη του ο έρωτας
κάρφωσε το κορμί σου
Τι αισθάνομαι μη με ρωτάς
χάνομαι στην ψυχή σου

Μαζεύτηκαν οι άνεμοι
τυφώνες και φωτιές μας
Μας σήκωσαν μας κάψανε
μέσα στις ηδονές μας

Στόμα μου χείλη έρωτα
έλα ξανά φιλί μου
Της Αφροδίτης μέρωμα
ξεκίνησε μαζί μου

Χίλιες φορές ανάσα μου
γραμμένη τής ζωής μου
Και μια που σήμερα τη ζω
ανάσταση ψυχής μου

Ξανά, ξανά και πάλι εδώ
ν' ανοίξουμε φτερά μας
Να φτάσουμε στον ουρανό
όπως στα όνειρά μας

***
20 Οκτ 2012
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς