ΑΝΑΤΡΟΦΗ (Αντιγόνη Βουτσινά) αλλα

ΑΝΑΤΡΟΦΗ (Αντιγόνη Βουτσινά)

Λείπω

Λείπεις

Λύπη

Οικόσιτο ρήμα.

Το είχε δέσει η μάνα

μ’ ένα λουρί από το πόδι μου

για να μου κάνει συντροφιά όταν εκείνη

λύπη.

Ξέρω καλά τους χρόνους του και τις συνήθειές 

του.

Καμιά φορά,

στο τρίτο πρόσωπο βγάζει τη μάσκα

και απλώνεται

με ήττα.

(Εκτός κι αν κάτι

δεν έμαθα καλά.

Από παιδί.)

Η απουσία δεν καταλαμβάνει ποτέ εξωτερικό χώρο
Απρόσκλητη ενδημεί στη σκέψη μας

Οι απουσίες είναι ανεπιθύμητα κατοικίδια

 πτηνά

που πετούν με αθόρυβο φτερούγισμα

από το ένα κλαδί συναισθήματος στο άλλο

Τρέφονται με τις αναμνήσεις

τη λύπη και τη νοσταλγία μας

Οι κελαηδισμοί τους είναι υπενθυμίσεις

 απώλειας

και προοπτική ερημωμένου μέλλοντος

Οι νυκτόβιες απουσίες μαυλίζουν τα όνειρα

και τα προτρέπουν να ξεδιψάσουν ως το

 ξημέρωμα

σε πρόσκαιρες πηγές ελπίδας

Δυστυχώς δεν είναι αποδημητικές

έτσι δια βίου συνεχώς πετούν μέσα μας

σε εξοντωτικούς σχηματισμούς(Γιάννης Τόλιας)

Fabrice de Villeneuve-Ζωγράφος 

Μαθήματα ζωής χωρίς εσένα (Σταύρος Σταυρόπουλος)

μαθήματα ζωής

χωρίς εσένα

σε άδεια ερημικά πλάνα

στα ίδια παγωμένα νερά

έγινα πέτρα και φως

προσπαθώντας να ακουμπήσω

για λίγο

τη μακρινή απουσία σου

ακόμη λείπεις

Η επιθυμία έχει μια πολύ ψηλή κορμοστασιά

 και στις παλάμες της καίει η απουσία.

(Οδ.Ελύτης)

 (1940)-Οδυσσέας Ελύτης - Κλίμα της απουσίας

Όλα τα σύννεφα στη γη εξομολογήθηκαν

Τη θέση τους ένας καημός δικός μου επήρε

Κι όταν μες στα μαλλιά μου μελαγχόλησε

Το αμετανόητο χέρι 

Δέθηκα σ' ένα κόμπο λύπης.

Александр Сигов (Alexander Sigov)

-Γιάννης Ρίτσος, «Και εσύ να λείπεις»-Απόσπασμα:

«Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της,

Και εσύ να λείπεις,

Να’ ρχονται οι Άνοιξες

με πολλά διάπλατα παράθυρα,

Και εσύ να λείπεις,

Να λείπεις –δεν είναι τίποτα να λείπεις .

Αν έχεις λείψει για ό, τι πρέπει,

Θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλα εκείνα

που για αυτά έχεις λείψει,

Θα’ σαι για πάντα μέσα σε αυτόν τον κόσμο…»

ΙΣΩΣ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ-Pablo 

Neruda από τα "Εκατό ερωτικά Σονέτα"

Ίσως η απουσία σου είναι παρουσία, χωρίς εσύ 

να είσαι,

χωρίς εσύ να πας να κόψεις το μεσημέρι

σαν ένα γαλάζιο λουλούδι, χωρίς εσύ να 

περπατάς

πιο αργά ανάμεσα στην ομίχλη και στου

 πλίνθους,

χωρίς εκείνο το φως που κρατάς στο χέρι

που ίσως άλλοι δεν θα δουν να χρυσίζει,

που ίσως κανείς δεν έμαθε ότι βλασταίνει

σαν την κόκκινη καταγωγή του τριαντάφυλλου,

χωρίς εσύ να είσαι, επιτέλους, χωρίς να έρθεις

απότομη, ερεθιστική, να γνωρίσεις τη ζωή μου,

καταιγίδα από ροδώνα, σιτάρι ανέμου,

και από τότε είμαι γιατί είσαι

και από τότε είσαι, είμαι και είμαστε,

και για χάρη του έρωτα θα είμαι, θα είσαι, θα 

είμαστε.

H μνήμη είναι μάταιη ...Δεν μπορεί να καλύψει 

το καινό της απουσίας .... 


http://pyroessa-artemusica.blogspot.gr/2013/05/paul-eluard-ma-morte-vivante.html

<… Ω! η απουσία! ....>>

Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

<<… Ω! η απουσία! ....>>

Chris Dellorco-Ζωγράφος

....Η απόσταση μεταξύ των σωμάτων
δεν είναι κανόνας του χορού 
είν'ο βραδύς ψαλμός της προσέγγισης
το αμήν της βαθύφωνης έλξης....(Κική Δημουλά)

Яна Фефелова (Yana Fefelova)-Ζωγράφος

Εύφλεκτη η απόσταση
Ασυγχώρητη η απροσεξία
να μου στείλεις επι χάρτου εφημερίδας
ολοσέλιδη τη φωτογραφία σου
με αναμμένο το τσιγάρο της.

Αν έπιανε φωτιά η παραλαβή;
Ποια πυροσβεστική
ψυχραιμία εις μάτην θα καλούσα
σε ποιο διανυκτερεύον έγκαυμα
θα έτρεχα ανήμπορο εγώ χαρτί καμένο
σε ποιαν εξαντλημένη θεραπεία

σε ποια αποζημίωση μετά.
Ασφάλεια αναθρώσκοντος καπνού
δεν έχω κάνει

-«Ο μόνος αξιόπιστος μάρτυρας ότι ζήσαμε είναι η απουσία μας» (Κική Δημουλά)

Alex Alemany -Ζωγράφος 

Yourcenar, Marguerite-Φωτιές 

“Στην απουσία σου, η μορφή σου διαστέλλεται

 σε σημείο να γεμίζει το σύμπαν. Περνάς στη

 ρευστή κατάσταση που χαρακτηρίζει τα

 φαντάσματα. Στην παρουσία σου συστέλλεται:

 φτάνει στη συμπύκνωση των πιο βαριών 

μετάλλων, του ιριδίου, του υδράργυρου.

 Πεθαίνω από αυτό το βάρος όταν μου πέφτει 

πάνω στην καρδιά.”

Alex Alemany -Ζωγράφος 

Απουσία -Αργύρης Χιόνης 

Επιμύθιο:  Η Απουσία είναι το μοναδικό 

θηρίο που ο άνθρωπος όχι μονάχα δεν

 κατάφερε ποτέ να εξημερώσει, αλλ' ούτε

 να συλλάβει καν. Βέβαια, πάντα ελπίζει 

ότι θα τα καταφέρει, γι' αυτό και σ' όλους 

τους ζωολογικούς κήπους υπάρχει έν' 

αδειανό κλουβί γι' αυτήν.

Alex Alemany -Ζωγράφος 

 Carlos Drummond de Andrade…

“Για πολύ καιρό σκεφτόμουν ότι η απουσία είν’

 έλλειψη.

Και λυπόμουν, ο άσxετος, για την έλλειψη

Σήμερα δεν λυπάμαι γι’ αυτήν.

Δεν υπάρxει έλλειψη στην απουσία

Η απουσία είναι μια ύπαρξη μέσα μου

Και την νιώθω, λευκή, τόσο ενωμένη,

αγκαλιασμένη απ’ τα μπράτσα μου,

που γελώ, και xορεύω κι επινοώ

xαρούμενα επιφωνήματα.

Γιατί την απουσία, αυτή την αφομοιωμένη 

απουσία,

Κανείς δεν την κλέβει πια από μένα.”

Alex Alemany-Ζωγράφος 

 Πωλ Βερλαίν, «Έξι βδομάδες κιόλας»

 (απόσπασμα)

«… Ω! η απουσία! Η πιο σκληρή απ’ τις

 δυστυχίες όλες

Στις λέξεις και στις φράσεις να ζητάς 

παρηγοριά,

Στο άπειρο μέσα πλήθος των θλιμμένων 

στοχασμών σου

Και ό, τι θα βρεις, ανούσιο πάντα να ‘ναι και 

πικρό!

Κι ύστερα, να, αιχμηρή και κρύα σαν λεπίδι,

Γοργότερη από τα πουλιά, κι από τις σφαίρες 

πιο γιορτή,

Κι απ’ το νοτιά στη θάλασσα κι απ’ το

 αγριοφύσημά του,

Και μ’ ένα δηλητήριο στην αιχμή θανατερό,

Να, όμοια σα βέλος, που ‘ρχεται στο τέλος η 

Υποψία,

Ξαπολυμένη από την άθλια Αμφιβολία τη 

βδελυρή.

Elena Shlegel (Елена Шлегель)-Ζωγράφος

ΣΥΜΦΩΝΙΑ Αρ. 1-Τάσος Λειβαδίτης -[Απόσπασμα]

. “Τα χέρια μου είναι δυο βαριά άχρηστα ζώα

αφού δε σ’ αγκαλιάζουν

μισώ τα μάτια μου που πια δεν καθρεφτίζουν

το χαμόγελό σου

θα ‘θελα να συντρίψω με τις γροθιές μου

τους δρόμους, τα λεωφορεία, τα τραμ

που κάποτε μας πήγαιναν στην ευτυχία

και να φτιάξω μια πόλη ερειπωμένη

απ’ την πελώρια απουσία σου”(Τάσος 

Λειβαδίτης)

Δε θυμήθηκα να σε ξεχάσω

Καμιά φορά θυμάμαι τους ήχους
καμιά φορά θυμάμαι τι να πω
καμιά φορά θυμάμαι τους στίχους
που προσπαθώ να θυμηθώ

Μα δε θυμήθηκα να σε ξεχάσω
εδώ και χρόνια το προσπαθώ
μα δε θυμήθηκα να σε ξεχάσω
όσο κι αν τρέχω μπροστά να σε βρω

Καμιά φορά θυμάμαι τους κήπους
που ονειρευόμουνα να ζω
καμιά φορά γκρεμίζω τους τοίχους
που δε μ' αφήνουν να σε δω 

Το Μυθικό Πουλί Φοίνικας Και Η Επιστροφή Των Θεών Στο 2012 !

Το Μυθικό Πουλί Φοίνικας Και Η Επιστροφή Των Θεών Στο 2012 !

POSTED BY PSUXAKIAS ON 2/06/2012

Φοίνικας το μυθικό πουλί και ο κύκλος του.

Ιερό μυθικό πουλί. Η Φιλική Εταιρεία χρησιμοποίησε τον Φοίνικα ως σύμβολο του Ελληνικού κράτους που ξαναγεννιέται από τη στάχτη του. Ο Α. Υψηλάντης στη σημαία του Ιερού Λόγου και ο Καποδίστριας τον καθιέρωσε επίσημο έμβλημα του κράτους και το απεικόνισε πάνω στα νομίσματα και τις σφραγίδες. Από τον Ησίοδο τον -8ο αιώνα, έχουμε την αρχαιότερη αναφορά για τον Φοίνικα, που τον ταυτίζει με τον ήλιο και τον Θεό Απόλλωνα.



Κατά τον Ηρόδοτο είχε το μέγεθος του αετού και πούπουλα χρυσοκόκκινα (βιβλ. 2,73). Κάθε 500 χρόνια ερχόταν από την Αραβία στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου, μεταφέροντας το νεκρό πατέρα του, τον οποίο τύλιγε σε σχήμα αυγού μέσα σε σμύρνα και τον έθαβε στο ιερό του Ήλιου. 

Ο Έλληνας ιστορικός Ηρόδοτος, λέει: «Δεν έχω δει ποτέ αυτό το πουλί παρά μόνο σε εικόνες. Μέρη του φτερώματός του έχουν το χρυσό χρώμα και άλλα βαθυκόκκινο και μοιάζει στο περίγραμμα και τις διαστάσεις με αετό. Το πουλί αυτό μοιάζει με μεγάλο αετό ή με ερωδιό με χρυσό και κόκκινο φτέρωμα αν και ο κινέζικος έχει πέντε χρώματα. Του δίνουν πολλές ηλικίες, 500 , 540 , 1000 , 1461 , 12.994 χρόνια.Αυτός είναι ο Φοίνικας που γνωρίζουμε, το πουλί που αναγεννάτε μέσα από τις στάχτες του». 

Ο Φοίνικας δεν ζει με φρούτα ή λουλούδια, αλλά με μία υγρή κολλώδη ουσία, όπως το ρετσίνι, που ευωδιάζει λιβάνι. Μύρα η κομμιοφόρος.Κατά τον Πλίνιο ένας μόνο Φοίνικας υπάρχει σ` ολόκληρο τον κόσμο. Όταν γερνά, κατασκευάζει φωλιά με κλαδιά αρωματικών φυτών, τη γεμίζει με αρώματα και πεθαίνει καιόμενος μέσα σ` αυτή. Από τη στάχτη του ξαναγεννιέται και μεταφέρει τα λείψανα της προηγούμενης υπάρξεώς του μαζί και της φωλιάς του στην πόλη του Ήλιου για ταφή. 

Ο Πλίνιος ο πρεσβύτερος γράφει ότι: «Ο Φοίνικας ζούσε 1.460 έτη και οι ενδείξεις της επιστροφής του δίνονταν από τις κινήσεις των αστέρων». Ο Πλατωνικός Φιλόσοφος Κέλσιος, στο έργο του «Αληθής Λόγος», μας λέει: Ένα πουλί της Αραβίας, ο Φοίνικας, κουβαλά στην Αίγυπτο τον νεκρό πατέρα του τυλιγμένο σε σμύρνα (βαλσαμόδεντρο) και τον αποθέτει στο τέμενος του ήλιου.



Ο Οβίδιος μας λέει, ο Φοίνικας έρχεται από την Ασσυρία, αλλά αυτό το πουλί εμφανίζεται σε πολλά μέρη του κόσμου. Όλα αυτά τα πουλιά έχουν ταυτιστεί με τον ήλιο και μοιάζουν πολύ στο πουλί που περιγράφει ο Οβίδιος. Ο Οβίδιος στο έργο του «Μεταμορφώσεις» γράφει τα εξής για τον Φοίνικα: «Ο Φοίνικας, όπως τον ονομάζουν οι Έλληνες, είναι ένα μυθικό πουλί, που αναγεννάτε από την τέφρα του. Είναι ένα ιερό πουλί που έρχεται πάντα από την ανατολή και φέρνει τον πατέρα του βαλσαμωμένο μέσα σε μια σφαίρα γεμάτη μύρο και πηγαίνει και την αφήνει μέσα στον ναό του Ηλίου της Ηλιούπολης. Εκεί χτίζει και την φωλιά του στην πέτρα του ηλίου, και από εκεί χανόταν μέσα στις φλόγες όταν ήθελε να φύγει. Οι Αιγύπτιοι ονόμαζαν το πουλί αυτό «Μπενού» και το ταύτιζαν με τον θεό Ατούμ, θεό της δημιουργίας, κατόπιν με τον Ρα και τέλος με τον Όσιρι. Τα κείμενα των πυραμίδων τοποθετούν το γεγονός της δημιουργίας και των Ζεπ Τεπί (θεοί) στην Ηλιούπολη, στον «Ναό του Φοίνικα».

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Φοίνικας, αυτό το εξαίσιο πουλί, εμφανίζεται σαν από θαύμα πάντα από τον ανατολικό ορίζοντα κατά την διάρκεια παγιωμένων σημείων του ουρανού, για να αναγγείλει την αρχή μιας νέας κοσμικής εποχής.Επέστρεφε στην Ηλιούπολη αναγεννημένος κάθε 1.460 χρόνια, όταν έκλεινε ο Σωθικός (Σειριακός) κύκλος, ο οποίος και ονομαζόταν «Ιδανικό Νέο Έτος» και συνέπιπτε με την ηλιακή αύξηση του Σειρίου.

Οι περισσότεροι σύγχρονοι ερευνητές της αρχαίας αιγυπτιακής θρησκείας αναφέρουν ότι τα μυστήρια της Αιγύπτου ή «Μυστήρια του Όσιρι» θεσπίστηκαν από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο, που ήταν παιδαγωγός του Όσιρι. Σχεδόν όλες οι πληροφορίες για τα αιγυπτιακά Μυστήρια προέρχονται από τον Έλληνα ιστορικό Ηρόδοτο. Έδρα των αιγυπτιακών μυστηρίων ήταν η πόλη Άβυδος, με τον μεγαλοπρεπή ναό του θεού «Ήλιου – Ρα». Όμως τα πιο μεγάλα και τα πιο ιερά μυστήρια της αιγυπτιακής θρησκείας ήταν τα «Μυστήρια του Φοίνικα» στην Ηλιούπολη. 

Ο Φοίνικας ήταν ένα ιερό πουλί γνωστό σαν «Πνεύμα του Αναστημένου Όσιρι», το οποίο, σύμφωνα με τις θρησκευτικές δοξασίες της Αιγύπτου, ζούσε στον αστερισμό του Σειρίου. Ήταν το θεϊκό σύμβολο του Όσιρι και δήλωνε την αναγέννηση, η οποία άρχιζε από το «Μέγαρο του Φοίνικα» της Ηλιούπολης, όπως αναφέρουν τα κείμενα της πυραμίδας Τεξτς. Ο Γερμανός φιλόλογος Αδόλφος Έρμαν αναφέρει τα εδάφια των ταφικών μνημείων στα οποία είναι γραμμένα τα εξής: «Η ψυχή του Όσιρι κατοικεί στο πουλί Μπενού (Φοίνικας)». Ο ίδιος ο Όσιρις λέει: «Είμαι ο μεγάλος Φοίνικας που είναι το Ένα. Είμαι ο Όσιρις που έρχομαι από τον Σείριο. Είμαι ο επιβλέπων των πάντων».

Ο Πλούταρχος εξηγεί, ότι όλα τα ονόματα των Αιγυπτίων Θεών είναι Ελληνικά, και τα μετέφεραν στην Αίγυπτο, από την Ελλάδα οι εκάστοτε μεταναστεύσαντες Έλληνες. 

Επί πλέον (ο Πλούταρχος) ως ιερέας του Απόλλωνος στους Δελφούς, μας φανερώνει ότι η θεά Αθηνά και η Ίσις, είναι το ίδιο πρόσωπο, η ίδια θεότης με διαφορετικό όνομα. Καθώς και ο θεός Ώρος ταυτίζεται υπό των Ελλήνων με τον Απόλλωνα. Δηλαδή οι (αρχαίοι) Αιγύπτιοι και οι Έλληνες είχαν τους ίδιους Θεούς με διαφορετικά ονόματα και αυτό μας υποδεικνύει κοινή καταγωγή μεταξύ τους. 

Ο Πλούταρχος στο έργο του «Περί Ίσιδος και Οσίριδος» μας δηλώνει ότι η θεά Ίσις συμβολίζει το άστρο του Κυνός Σείριον ή Σώθιν «Εγώ ειμί η εν τω άστρω τω Κυνί επιτέλλουσα, κατακολουθών τω Ωρίωνι τω αστερισμώ του Οσίριδος» (Δαμάσκιος παρά Hopner). «Υπό των Ελλήνων(συνεχίζει ο Πλούταρχος) Κύων καλείται η ψυχή της Ίσιδος, Σώθις δε υπό των Αιγυπτίων, Ωρίων δε, η ψυχή του Ώρου, η δε ψυχή του Τυφώνος, Άρκτος. Οι δε ψυχές τους λάμπουν ως άστρα στον ουρανό. Επί πλέον αναφέρει «τον Θεό Όσιρι, ως στρατηγό και πλοίαρχο του Κανώβου, το οποίον πλοίο, ονομάζουν οι Έλληνες ΑΡΓΩ». 

Ο αστερισμός Της Αργούς, δεν απέχει μακριά από τους αστερισμούς του Ωρίωνος και του Κυνός, από τους οποίους ο πρώτος εθεωρείτο ως ο ιερός αστερισμός του Ώρου και ο δεύτερος τηςΊσιδος». Ο Όσιρις, εξομοιώθηκε με πολλές θεότητες του Ελληνικού πάνθεου, κυρίως δε με τον Διόνυσο και τον Άδη. Όντας αρχικά θεός της φύσης, ενσάρκωση του πνεύματος της βλάστησης, που πεθαίνει κατά το θερισμό και αναγεννάται όταν φυτρώνει ο σπόρος, ο Όσιρις λατρεύθηκε σε ολόκληρη την αρχαία Αίγυπτο ως θεός των νεκρών. Ο Όσιρις μαζί με τον Σέραπη χαρακτηρίζοντανΆζωνοι θεοί.


Σύμφωνα με πανάρχαιες παραδόσεις όλων των ιστορικών λαών του πλανήτη,οι Θεοί μας, τα ουράνια όντα, επιστρέφουν σε τακτά χρονικά διαστήματα, κάθε 13.000 χρόνια στην αρχή ή στο τέλος ή και στο μέσον του ζωδιακού κύκλου, που διαρκεί 25.920 χρόνια. Σύμφωνα με μαρτυρίες αρχαίων ιστορικών, που αναφέρονται στο «Ημερολόγιο της Πέτρας» που υπήρχε στην επικάλυψη της μεγάλης πυραμίδας, προκύπτει ότι ο νέος «Κύκλος του Φοίνικα» συμπίπτει με το κλείσιμο της ζωδιακής τροχιάς της Γης, στις 21-12-2012 του ισχύοντος σήμερα ημερολογίου.


greekvoices.blogspot.com

You might also like:

Τα Μακιγιάζ Του Τρόμου ! (Pics)

Τα Μακιγιάζ Του Τρόμου ! (Pics)

POSTED BY PSUXAKIAS ON 11/06/2012

Παρόλο που η γιορτή του Halloween είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλο τον κόσμο, αυτό που είναι λιγότερο γνωστό είναι το γεγονός πως μερικοί την αποκαλούν και Dia de los muertos, που στα ισπανικά σημαίνει «Η Μέρα των Νεκρών».


Ξεκινώντας από τα μεσάνυχτα της 31ης Οκτωβρίου, αυτή η εθνική Μεξικάνικη εορτή γιορτάζει τον θάνατο ως κάτι που δεν πρέπει να προκαλεί φόβο. Τα πνεύματα των νεκρών θα είναι στην πραγματικότητα ευπρόσδεκτα να γυρίσουν στο σπίτι το συγκεκριμένο βράδυ.

Στα πλαίσια του εορτασμού, οι άνθρωποι στο Μεξικό βάφουν με ζωντανά χρώματα βωμούς προκειμένου να τιμήσουν τους νεκρούς. Συνήθως οι βωμοί κοσμούνται με διάφορα λουλούδια και κρανία με διασκεδαστική μορφή, τα οποία ονομάζονται Calaveras. Αυτά μπορούν να πάρουν σχήματα από ζαχαρωτά ως και κοσμήματα, ενώ το ίδιο το μοτίβο Calavera είναι πλέον πολύ αναγνωρίσιμο σε όλο τον κόσμο.

Δείτε μερικά εντυπωσιακά παραδείγματα!

 

otherside.gr

You might also like: