Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου 2013

Το Πλήρωμα του Χρόνου...



Το Πλήρωμα του Χρόνου...




Ο χρόνος δίνει όλες τις απαντήσεις χωρίς να χρειάζεται καν τις ερωτήσεις.
Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός


Πολλοί από εσάς θα έχτε παρατηρήσει ότι προσπαθείτε να πετύχετε κάτι και το προσπαθείτε με όλες σας τις δυνάμεις σας, μέχρι εκεί που αντέχετε, όμως, κατά ένα περίεργο λόγο, δεν προχωράει. Αναρωτιέστε "Μα γιατί; Αφού προσπάθησα τόσο...". Ε, λοιπόν, η απάντηση μάλλον κρύβεται στην έννοια του χρόνου...

Κατά τον Α. Einstein ο χρόνος είναι σχετικός. Για παράδειγμα, αν είσαι κάπου και περνάς καλά, ο χρόνος περνάει πολύ γρήγορα, όπως ας πούμε σε κάποιο ραντεβού με ένα αγαπημένο πρόσωπο. Από την άλλη, αν είσαι σε κάποιο μέρος που δεν περνάς και τόσο καλά, ο χρόνος σου φαίνεται μια αιωνιότητα, όπως ας πούμε κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης.

Τελικά, ο χρόνος είναι αυτός που ευθύνεται για όλα και το το πλήρωμά του μας αναγκάζει να δεχτούμε τις συνέπειές του. Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος στα 60 του δεν μπορεί να κάνει κάτι να κρύψει τις ρυτίδες ή τα άσπρα μαλλιά της ηλικίας του...Αργά ή γρήγορα όλα φαίνονται. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να το δεχτείς και να αγαπήσεις τον εαυτό σου γι' αυτό που είναι.  

Ο Ευριπίδης λοιπόν έλεγε ότι ο χρόνος δίνει όλες τις απαντήσεις χωρίς να χρειάζεται καν τις ερωτήσεις. Τι σοφία άραγε μπορεί να κρύβεται μέσα στο νόημα αυτής της φράσης; Όντως, όταν έρχεται το πλήρωμα του χρόνου για κάποια πράγματα δεν μπορείς να τα αλλάξεις, είναι αδύνατον και μάλιστα πολλές φορές μπορεί να λαμβάνεις απαντήσεις σε ερωτήματα κρυφά, του εαυτού σου, ή ακόμη και χωρίς να ρωτάς, βλέπεις την εξέλιξη των πραγμάτων τριγύρω σου και λες "Ααα μάλιστα γι' αυτό τότε αντιμετώπισα αυτό επειδή ήταν να περάσω τώρα αυτό...".

Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλα είναι ρυθμισμένα με μία σοφία απόλυτη σε έναν κόσμο σχετικό. Αυτό μπορεί να είναι μαγικό και ακόμη περισσότερο συναρπαστικό. Είναι ωραίο συναίσθημα να έρχεται το πλήρωμα του χρόνου και εσύ να είσαι προετοιμασμένος να αντιμετωπίσεις κάποιες καταστάσεις. Ωστόσο, πολλές φορές όταν έρχεται το πλήρωμα του χρόνου, οι καταστάσεις είναι αυτές που έρχονται να σε συναντήσουν και να σε ξαφνιάσουν άλλες φορές ευχάριστα και άλλες δυσάρεστα. Πιστεύω όμως ότι αυτή είναι η μαγεία της ζωής. Να κόβεις το φρούτο από το δέντρο την κατάλληλη χρονική στιγμή, ούτε να είναι άγουρο ούτε παραγινομένο, γιατί και στις 2 περιπτώσεις δεν μπορείς να το φας. Και αν πολλές φορές δεν έχεις την σοφία για να κρίνεις ποια είναι η κατάλληλη χρονική στιγμή για μία πράξη σου, μην ανησυχείς ο χρόνος θα φέρει έτσι τις καταστάσεις που θα μπορέσεις να την αντιληφθείς...


Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2013

η κραυγή

η κραυγή


foto Noam Galai

Από νωρίς η τρέλα κύλησε στο δρόμο. Άνθρωποι πάνε κι έρχονται. Συθέμελα τραντάζεται η ζωή και τα μπαλκόνια έρημα για συντροφιά στα μαγαζιά που κλείνουν.
Ήχος τραχύς σε σκουριασμένη μηχανή, απότομα υψώθηκε η κραυγή.
Μπάσα χορδή που τέντωσαν τα δάχτυλα εκείνου όπου η μοίρα στέρησε το να μπορεί να πει.
Περαστικοί μα και και δικοί ξιπάστηκαν.
Ποτέ ξανά δεν άκουσαν να βγαίνει τέτοια κραυγή απ’ του μουγκού παιδιού το στόμα.
Λέξεις δε μπαίνουν στη σειρά, μα η ψυχή του κόλαση μ’ αυτά που βλέπει η ματιά κι ακούει  το αυτί του.
Να το αντέξει δεν μπορεί. Από τη γέννα του στερήθηκε μιλιά. Τώρα του παίρνουν τη ζωή του.
Θέλει να πει. Πολλά να πει. Στον κόσμο να φωνάξει.
Να ενωθεί με τις φωνές, να ενωθεί με τις κραυγές.
Περίμενε. Για χρόνια τώρα την αλαλιά αντέχει.
Μα το θεριό που τρώει τα σωθικά και με ελπίδα θέριεψε, στο στόμα του ξεπρόβαλε. Είναι ετούτη η στιγμή να θανατώσει το στοιχειό, να κόψει το λαιμό του.
Με τη λεπίδα, χωρίς ελπίδα κερδίζεται η ζωή.
Κι αυτό το έμαθε καλά, το ξέρει.

ανάγερτος

Στ' απόκρημνα τα βράχια...

Στ' απόκρημνα τα βράχια...

Στ' απόκρημνα τα βράχια ολημερίς, τις πέτρες που μας πέταγαν μαζί με χώμα σκυθρωπό που κάρπιζε τ' ανέραστα τα βλέμματα, θα κουβαλώ.
Και για νερό, το δάκρυ, αυτό που το μαζεύαμε σπυρί σπυρί όταν οι άλλοι γέλαγαν παίζοντας ρόδα τις καρδιές μας.
Μια φωλιά, νάναι μικρή, νάναι ζεστή, να μη χωρά μικρότητες, μήτε κακία κι ερημιά, του αετού μονάχα να χωρά μακριά απ' του κακού το μάτι, μαζί θα χτίσουμε.

Στην καμινάδα του Θεού, δίχως τη γλώσσα του φιδιού, με της ζωής τον έρωτα να ζήσουμε.
Κι όσοι πιστεύουν πως ζωή είναι αυτή που ζούνε, μια πρόσκληση ελεύθερη, τις Κυριακές με τα παιδιά μαζί, με μας να ζήσουνε ότι κι εμείς θα ζούμε.

ανάγερτος

Ένα "Δωράκι" για τα Χριστούγεννα!

Ένα "Δωράκι" για τα Χριστούγεννα!

2


Ένα δωράκι και πολλές ευχές για ευτυχισμένα Χριστούγεννα!

Μουσική: Ludovico Einaudi "Andare"
Λόγια - Παρουσίαση: ΚαΤερίνη 

Απόψε μες απ' την καρδιά θέλω να σας μιλήσω
πολλά χαμόγελα ζεστά σε όλους να χαρίσω.
Πολλές ευχές από μακριά σας στέλνω με αγάπη
υγεία πίστη και χαρά για τη χρονιά που θα 'ρθει.
 

Μαζί με τις ευχές σας στέλνω και δωράκι,
είναι μικρό μα δε χωρά να μπει σε ένα κουτάκι.
Σαν το χαμόγελο κι αυτό, τίποτα δεν στοιχίζει,
όμως αν είναι αληθινό, μες τη καρδιά αγγίζει.
 

Είναι ζεστό και τρυφερό σα μωρουδίσιο χάδι
από καρδιάς κι αληθινό σαν Χριστουγέννων βράδυ.
Έλα κοντά πλησίασε, και δέξου το από μένα
φιλί Χριστουγεννιάτικο στο μάγουλο για σένα.
 

Καλά Χριστούγεννα!!
Χρόνια Πολλά!!

ΚαΤερίνη.

Δώρο Χριστουγέννων.jpg

Χρόνια Πολλά - Καλή Χρονιά με όμορφες εικόνες

31 Δεκ 2011



Χρόνια Πολλά - Καλή Χρονιά

Ας ξεκινήσουμε τον καινούριο χρόνο
με όμορφες εικόνες και ήχους
με μια ζεστή βαθιά ανάσα
ένα πλατύ χαμόγελο
πολλές ελπίδες
και πολύ
αγάπη!

Στιγμιότυπο 1 (31-12-2011 3-11 μμ).png

Καλά Χριστούγεννα!

24 Δεκ 2011

Χρόνια Πολλά με υγεία !! 

Καλά Χριστούγεννα!!.jpg


"Τα Χριστούγεννα των παιδιών"

19 Δεκ 2011

8 Σχόλια

 Χρόνια Πολλά!
Πολλές ευχές για όμορφα κι ευλογημένα Χριστούγεννα! 


Ευχή μου για την κάθε ψυχή
να Νοιώθει να Δίνει να Παίρνει
πραγματική Αγάπη!

scrapeenet_20111214141054vlkP.jpg

Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2013

Maria Ioanna Mips Τα «γιατί» του κόσμου




Τα «γιατί» του κόσμου

Είναι φορές που γελάω
Χωρίς να ξέρω γιατί
Είναι φορές που μιλάω
Χωρίς να ξέρω «γιατί»
Είναι φορές που ρωτάω
Χωρίς να ξέρω «γιατί»

Μα κάθε φορά που σκέφτομαι
Ψάχνω όλα τα γιατί του κόσμου
Κι αναρωτιέμαι «γιατί»

Κάθε φορά νιώθω τόσο μικρή
Μπρος στην αιωνιότητα
Κοιτώ παρελθόν και μέλλον
Ενώ στον χρόνο υπάρχει
Μόνο το «τώρα»
Και το «πολύ αργά»

Μικρό αστέρι ο άνθρωπος
Μικρότερο εγώ
Ξέρω πια
Πως…

Κάθε φορά που γελάω
Είναι γιατί κυλάω στο αίμα σου
Κάθε φορά που μιλάω
Είναι γιατί ακούω τις σιωπές σου
Κάθε φορά που κλαίω
Είναι γιατί και που σκοτείνιασα
- Μικρότερο αστέρι εγώ -
Δεν έπεσα στο γήινο χώμα

Είμαι αυτή που δίπλα μου ζεις
Χωρίς να με βλέπεις
Είμαι αυτή που δίπλα μου μιλάς
Χωρίς να με ακούς
Είμαι αυτή που δίπλα μου γελάς
Χωρίς να με θυμάσαι

- Μα εγώ ξεχνώ και θυμάμαι
Και κλαίω όταν με συγχωρείς
Και επιστρέφω όταν μετανοείς
Και λυγίζω μόνο που ανασαίνεις -

Είμαι αυτή που όταν πεθάνω
Θα βρω λευκό στη ζωή μου
-mips-

Διάλογος με τον θάνατο




Διάλογος με τον θάνατο

Σ’ ένα σκοτωμένο «σ’ αγαπώ»
βούλιαξα.
Ένα σκοτωμένο «σ’ αγαπώ» έγινα.
Πάλι.
Θεριό μέσα μου ο θάνατος
Σκίζει τις σάρκες να βρει φευγιό
Κι εγώ ψελλίζω…
«Μη μ’ αφήνεις μόνη…»
Όχι.
Πάλι.
Μόνη.
-mips-

Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2013

Επτά φορές περιφρόνησα την ψυχή μου.

Επτά φορές περιφρόνησα την ψυχή μου.

Το διάβασα από μια μαθήτρια που το ανάρτησε αλλά δεν μπόρεσα να  ξαναβρώ το post της μαθήτριας. Όμως μου άρεσε και είπα να το μοιραστώ μαζί σας.
Χαλίλ Γκιμπράν 

Επτά φορές περιφρόνησα την ψυχή μου:
Την πρώτη φορά όταν την είδα να δειλιάζει
μπροστά στη λαχτάρα της να φτάσει στα ύψη.
Τη δεύτερη φορά όταν την είδα να κουτσαίνει
μπροστά στους ανάπηρους.
Την τρίτη φορά όταν της δόθηκε να διαλέξει
ανάμεσα στο δύσκολο και το εύκολο
και εκείνη διάλεξε το εύκολο.
Την τέταρτη φορά όταν έκανε κάποιο κακό
και παρηγορήθηκε με το ότι και οι άλλοι κάνουν κακό.
Την πέμπτη φορά όταν ανέχτηκε από αδυναμία
και δικαιολόγησε την ανοχή της σα δύναμη.
Την έκτη φορά όταν περιφρόνησε την ασχήμια κάποιου προσώπου
και δεν ήξερε ότι αυτό το πρόσωπο ήταν μια από τις δικές της μάσκες.
Και την έβδομη φορά όταν τραγούδησε τραγούδι επαίνου και το θεώρησε αρετή.
silena’s poetry